âموضوعی

âماهانه

◊ مرداد ۱۳۸۹
◊ تير ۱۳۸۹
◊ خرداد ۱۳۸۹
◊ ارديبهشت ۱۳۸۹
◊ اسفند ۱۳۸۸
◊ آذر ۱۳۸۸
◊ مهر ۱۳۸۸
◊ شهريور ۱۳۸۸
◊ مرداد ۱۳۸۸
◊ خرداد ۱۳۸۸
◊ ارديبهشت ۱۳۸۸
◊ فروردين ۱۳۸۸
◊ اسفند ۱۳۸۷
◊ بهمن ۱۳۸۷
◊ دی ۱۳۸۷
◊ آذر ۱۳۸۷
◊ آبان ۱۳۸۷
◊ مهر ۱۳۸۷
◊ شهريور ۱۳۸۷
◊ مرداد ۱۳۸۷
◊ خرداد ۱۳۸۷
◊ ارديبهشت ۱۳۸۷
◊ فروردين ۱۳۸۷
◊ بهمن ۱۳۸۶
◊ دی ۱۳۸۶
◊ آبان ۱۳۸۶
◊ مهر ۱۳۸۶
◊ شهريور ۱۳۸۶
◊ تير ۱۳۸۶
◊ خرداد ۱۳۸۶
◊ ارديبهشت ۱۳۸۶
◊ اسفند ۱۳۸۵
◊ بهمن ۱۳۸۵
◊ دی ۱۳۸۵
◊ آذر ۱۳۸۵
◊ آبان ۱۳۸۵
◊ مهر ۱۳۸۵
◊ مرداد ۱۳۸۵
◊ تير ۱۳۸۵
◊ خرداد ۱۳۸۵
◊ ارديبهشت ۱۳۸۵
◊ فروردين ۱۳۸۵
◊ اسفند ۱۳۸۴
◊ بهمن ۱۳۸۴
◊ آذر ۱۳۸۴
◊ شهريور ۱۳۸۴
◊ تير ۱۳۸۴

âموضوعی

◊ ۱◊ ۲◊ ۳◊ ۴◊ ۵◊ ۶◊ ۷◊ ۸ ◊

امروز: ۱۶۲ بازديد
ديروز: ۱۶۸۵ بازديد
اين ماه: ۲۲۲۹۲ بازديد
از ابتدا: ۳۵۴۸۲۶ بازديد

. ۲۳ مرداد ۱۳۸۵

  سروش و پرهام

سلام. تابستان گرم است و در اگر در بوشهر زندگي كني گرما را بيشتر حس مي كني. چند روز پيش من امتحان انگليسي دادم و مي توانم بروم لتس گو. من در تابستان دو كلاس ميروم. يكي زبان و يكي خوش نويسي. راستي تولد پرهام برادر كوچكم هم گذشت. بابا و مامانم گرفتار هفته نامه نسيم جنوب بودند و نتوانستيم مراسم خاصي برايش بگيريم. يادم ميايد وقتي پرهام از بيمارستا ن آمد، آن روز صبح ساعت 7 صبح بيدار شدم كه اين عمل بي سابقه است چون من هميشه تابستان ها تا ساعت 12- 1 ظهر خوابم. من خوشحال شدم كه برادر تازه اي دارم. خلاصه دو سه سال بعد پرهام شد جن بلا، از ميز ميرود بالا، موهايم را مي­كشد، اگر دستش هم بزني ميزند زير گريه.

 راستي به شما گفته بودم كه اسم من مي خواست چي بشه؟ قبل از دنيا آمدن من حاج كاظم عموي بابام به بابام گفته بود كه اسم پسرتان را بگذارين مندني، مندني اسم پدر پدر پدرم بوده، اسم پدر پدرم هم حاج محمد حسين بوده. بابام بهش گفته بود ديگه اين اسم­ها قديمي شده. خلاصه  به زور عموي بابام راضي شد كه اسمم مندني نباشد. كه آقاي حسين ابوالحسني كه يكي از دوستان بابام است، به بابام گفت اسمش را بگذارين سروش، تا بلاخره اسمم شد سروش. الان پرهام سه سالش هست و كم كم ميرود در 4 سالگي. پرهام پسر خوبي شده ولي نه عالي. اسم پرهام هم خانم طالب پور كه همكار بابام و دوست خانوادگي بود گذاشت. بابام ميگه پرهام يعني ابراهيم فارسي شده. اسم پدر بزرگم كه شهيد شده ابراهيم بود. عموم دكتر منوچهر زودتر اسم ابراهيم را بر روي پسرش گذاشت كه حالا كلاس دوم راهنمايي است. ما كه ديگه نمي توانستيم بذاريم ابراهيم پس گذاشتيم پرهام كه معني ابراهيم ميدهد و اسم خيلي قشنگي هم هست. پرهام تولدت مبارك.

. ۳۱ تير ۱۳۸۵

  سروش و استاد جلالي در كلاس عكاسي

سلام من به همراه بابام به كلاس عكاسي خانه مطبوعات رفتم. يك  روز صبح و يك روز بعدازظهر بود. من در اين كلاس چيزهاي زيادي ياد گرفتم. استاد كلاس آقاي بهمن جلالي از عكاسان قديمي ايران و استاد دانشگاه بود.

آقاي جلالي يك حرف قشنگ زد. گفت نگاه عكاس بايد به اطرافش با بقيه فرق داشته باشد و چيزهايي را ببيند كه ديگران نمي بينند يا متوجه نمي شوند. بعد يك مثال زد و گفت به اين گلدانهايي كه در حياط گذاشته شده نگاه كنيد. در حالي كه در دو قدمي شير آب قرار گرفته اند ولي كسي نمي رود به آنها اب بدهد براي اينكه كسي آنها را نمي بيند. بعد گفت كه من شلنگ را برداشتم و رفتم به آنها آب دادم، جاي دوري هم نرفتم. شما اين طوري نباشيد كه به اطراف توجهي نداشته باشيد بلكه به دور و بر خود توجه كنيد.

عكس مرا با همراه استاد جلالي كنار گلدان­هايي كه كسي به آنها توجهي نكرده بود مي بينيد.

. ۱۳ تير ۱۳۸۵

  يك عكس با حال از سروش

. ۱۵ خرداد ۱۳۸۵

  سروش و امتحانات آخر سال

سلام این ها امتحان های آخر سال من است

یکشنبه علوم 3/2/85 - سه شنبه قرآن 5/2/85 - پنج شنبه فارسی 7/2/85 - دوشنبه اجتمایی 9/2/85 - چها رشنبه هدیه آسمانی 13/2/85

امتحان علوم من خیلی آسان بود البته نمی دانم برای دیگران چه طور بود. معلم ما از ما امتحان علوم گرفت. شاید فکر کنم تمام بچه ها نمره ی خوبی گرفته باشند، شاید هم 20 . سه شنبه قرآن داشتیم البته شنبه هم می توانستیم امتحان بدهيم. شنبه یک نفرمان امتحان داد که آن یک نفر هم زد خراب کرد و بقيه بهش گفتن وقتي بلد نبودي چرا امتحان دادي؟ مگر مرض داشتي؟ بلا خره روز سه شنبه همه مان نمره خوبی گرفتیم به جز یک نفر. پنچشنبه امتحان فارسی داشتیم. معلم ما فارسی را به دوقسمت تقسیم کرده بود که یک قسمت پنچشنبه و یک قسمت دیگر شنبه بود که من چون درس خوانده بودم هر دو قسمت را در یک روز امتحان دادم. اکثر بچه ها همین کار را کردن و تعداد کمی روز شنبه امتحان دادند. دوشنبه امتحان اجتمایی داشتیم. امتحان آسانی بود همه نمره ی خوبی گرفتن یا شاید هم بیست گرفته باشند. هدیه آسمانی آسان تریبن درس های ما هست این بار مطمن هستم که همه بیست گرفتند. فقط یک سوال خارج درس از من پرسید که من بلد نبودم، بهر حال خارج از درس بود. من از این که مدرسه را ترک می کنم هم خوشحالم و هم نارحت. خوشحال براي اینکه پس ازیک سال تلاش، میتوانم استراحت کنم و نتیجه تلاش خود را هم با رفتن به كلاس بالاتر ببینم و ناراحت بخاطر اینکه از دوستانم جداه می شوم.

میرسیم به امتحان های کتبی آخر سال: پنج شنبه 21/2/85 ریاضی - یکشنبه 24/2/85 املا - سه شنبه 26/2/85 جمله نویسی. میرسیم به اولین امتحان كتبي یعنی ریاضی. من ریاضی را ازشنبه خوانده بودم وهر روز 60 صحفه از ریاضی راجلو میرفتم و خیلی خوب امتحان ریاضی ام را دادم و بیست گرفتم. املا برای نمی شد گفت آسان بود، اما من در آن نمی لنگیدم. من در آن نمره خوبی راکسب کردم یعنی همان بیست. من اصلا در جمله نویسی همیشه بیست بودم وبرایم آسان بود و اينبار هم بيست بردم. خوب اگر فهميديد كه معدل من چند شده؟ اين كه ديگه فكر كردن نداره. 20 شد ديگه. معدل من كه بيشت شد بابام گفت ميخواهي چي برات جايزه بگيرم. من گفتم پلي استيشن 2 . بابام هم ولخرجي كرد و رفت يك پلي استيشن2 توپ برام خريد و جاتون خالي. من چند روزه دارم باهاش بازي ميكنم.

. ۲۴ ارديبهشت ۱۳۸۵

  سروش و كارنامه امتحاني

. ۱۹ فروردين ۱۳۸۵

  سروش و ارزوهاي نوروزي

19 فروردين 85- سلام من سال نو را به همه دوستان  وبلاگ نويس تبريك مي گويم و آرزوي پيروزي براي شما دارم. من در سال نو  به خانه ي عمو هايم، مادر بزرگ هايم و عمه هايم رفتم. در ايام عيد مهمان هم داشتيم. اولي آقاي دكتر معدني دوست بابام كه از تهران به بوشهر آمده بود  و دومي عمه ام كه از اصفهان به بوشهر آمد. امين پسر آقاي معدني كه دوستم است به خوزستان رفتند و بعد به شهر بوشهر آمدند. آنها سه روز در بوشهر گذراندند و بعد به شهر تهران برگشتند. در اين سه روز خاطره و جريان هاي زيادي با هم داشتيم كه من براي شما تعريف مي كنم. آن ها ساعت 11 شب وارد بوشهر شدند و با آن ها شام خورديم و صبح روز بعد ما به ديدن كليسا و موزه بوشهر و امارت گلشن رفتيم و آن ها آن جا را ديدند و بعد به خانه آمديم و روز سوم جلسه بنياد آتشي در خانه ما بود و آن ها ساعت 3 به كنار دريا رفتند. در جلسه بنياد آتشي، دختر و برادر آتشي و چند نفر از دوستانش بودند.  ما بعد  به پارك شغاب رفتيم و آن جا شام خورديم و من و پرهام با امين بازي كرديم . روز  بعد از آن، ما با عمه مليحه به بندرگاه رفتيم و در آن جا با دختر عمه ام مريم عكس گرفتيم.  فوتبال هم بازي كرديم. آن جا هوا سرد بود اما بعد هوا گرم شد. ما در آن جا خوردني هايي چون تخمه، ميوه و آجيل خورديم و بعد به خانه خود برگشتيم امين معدني يك روز قبل رفته بود. من در نوروز از تعدادي از افراد فاميل خواستم كه آرزوهاي خود را بنويسند. همه آنها اول آرزوي سلامتي داشتند و بعد از سلامتي آرزوهاي ديگري هم داشتند كه براي من نوشتند و من آنها را در وبلاگم مي گذارم تا شما هم بخوانيد:

بابام: آرزو دارم در سال جديد نسيم جنوب توقيف نشه.

مامانم: آرزو دارم هميشه همراه و يار  يونس باشم و  آرزو دارم كه سروش در درسهايش موفق باشه و پرهام هم درس خوان باشه.

دكتر منوچهر(عمو): آرزو دارم كه سروش بتونه به درد آينده كشور بخورد.

مريم(دختر عمه) : در زمينه رشته تحصيلي ام كامپيوتر،  يكي از خبره ها شوم و خوشبختي در تمام مراحل زندگي.

مليحه (عمه): ظهور آقا امام زمان .

اسماعيل (عمو) : آرژانتين قهرمان جام جهاني شود.

يوسف(عمو): بازنشستگي هر چه زودتر و مسافرت به كشورهاي ديگر به همراه مرجان.

مرجان (زن عمو): رفتن به حج تمتع با يوسف.

محسن(عمو): آزادي زندانيان سياسي.

آرش(پسر عمه):  آرزو دارم آلمان و آرژانتين در فينال جام جهاني باشند آرژتنتين 3 به 1  آلمان را ببرد.

شهين (عمه): آرزو ي موفقيت و صالح بودن فرزندانم.

عباس (شوهر عمه): توفيق جوانان و شادي  دل همه مردم ايران.

مامان جون صغري(مادر بزرگ): ازدواج ميثم، ساختن طبقه بالاي خانه و  رفتن به خانه خدا.

حاج جواد(پسر عموي بابام): آرزوي من ازدواج سروش، دانشگاه سروش و پرفسوري سروش است.

دكتر فايقه (دختر دايي مامانم): آرزو دارم توي تخصص پزشكي قبول بشم.

مهديس(دختر دايي مامانم): آرزو دارم كه در رشته دندانپزشكي قبول بشم.

فرزانه(دختر دايي مامانم): آرزو دارم كه زودتر رشته دندانپزشكي را تمام كنم.

مهدي (دايي): برم دبي زندگي كنم.

اما من هم آرزو دارم كه در سال جديد در امتحاناتم موفق باشم تا براي آينده ي بهتر خود را آماده سازم.

شما هم آرزوي خود را براي من بنويسيد.

. ۲۹ اسفند ۱۳۸۴

  سروش و شب دلهره ها

29 اسفند 1384

آماده ميشوم. من خاطرات نوروز خودم را برايتان بعد مينويسم.

. ۱۶ بهمن ۱۳۸۴

  سروش و سه موضوع

16 بهمن 1384

 در طول این مدت اکبرنیا برایمان شعر گیلانی خواند. راستی دست من سوخته بود. من كنار بخاري دستمال را آتش زدم و بعد می خواستم خودم رو به آب برسانم که نرسيدم و یک دفعه آن را انداختم ولي دستم سوخت وحدود سه ساعت از درد دور خانه چرخ زدم. شما ديگر با بخاري بازي نكنيد. 

. ۱۵ آذر ۱۳۸۴

  سروش و استاد آتشي

15 آذر 1384

سلام. من از صميم قلب به همه تسليت مي گويم.

آقاي منوچهر آ تشي در بوشهر كه بود در دفتر هفته نامه نسيم جنوب پهلوي بابام كار مي كرد. هر وقت مي آمد دفتر براي من شكلات مي آورد و هميشه مي گفت سروش حالت چطوره؟

در دفتر نسيم جنوب خيلي ها مي آمدند و پهلوي آقاي آتشي مي نشستند و شعر مي خواندند و آقاي آتشي هم با آنها حرف مي زد. آقاي آتشي و بابام جلسه مي گذاشتند و بعد شاعرها مي آمدند و شعر مي خواندند و درباره شعر سخنراني مي كرد. من آقاي آتشي را خيلي دوست داشتم و هميشه به من محبت مي كرد و با من حرف مي زد. بعد محسن عمويم خيلي عكس از آقاي آتشي گرفت. يك روز آقاي آتشي گفت سروش تو هم بيا تا با تو هم عكس بگيرم. بعد من روي پاي آتشي نشستم و يك عكس يادگاري قشنگ از ما گرفتند. بابام با آقاي آتشي خيلي رفيق بود. بعد آقاي آتشي رفت تهران. از آنجا هم كه با بابام تلفني صحبت ميكرد هميشه مي پرسيد كه حال سروش چطوره؟ بزرگ شده يا نه؟ چند بار هم كه به بوشهر آمد مي آمد دفتر نسيم جنوب و مي گفت چقدر بزرگ شده اي سروش.

من خاطره خاكسپاري استاد منوچهر آتشي را الان مي نويسم . جنازه ي استاد را از  مجتمع فرهنگي تا اداره ارشاد تشييع كردند. من هم در ميان مردم بودم و بعد آن را سوار آمبولانس كردند و به امامزاده  بردند. جمعيت خيلي زياد بود. بسياري از نويسندگان و شاعران و مردم عادي آمده بودند. آن جا سنج دمام مي زدند و لا اله الا الله مي گفتند. مردم به زور داخل امام زاده مي رفتند و بعضي هم نتوانستند وارد امامزاده شوند چون جمعيت زياد بود. بعد يكي يكي بر بالاي سكو مي رفتند و حرف هاي زيادي را زدند. بعضي هاي عكس مي گرفتند و بعضي ها هم فيلمبرداري مي كردند. استاد منوچهر آتشي از دبستان و دبيرستان در بوشهر بود و دانشسرا در تهران گذراند. و 22 آبان 84 به عنوان چهره ي ماندگار انتخاب شد. بگذريم در داخل امام زاده هم سنج و د مام  ميزدند و همه غمگين بودند. او كتاب هاي زيادي را نوشته است و مردم خيلي دوستش داشتند.